|
[Publieksinfo - Hoofdpagina] >
[Ruimtevaart] >
[Voortstuwing]
Nederlands
- Raketten met chemische aandrijving hebben hun beperkingen die op lange missies (bijvoorbeeld naar Mars)
problematisch worden
- Nucleair verhitte raketmotoren zijn in het verleden getest en leken bepaalde voordelen
te bieden
- Tijdens de missies naar de Maan werd gewerkt aan nucleaire aandrijving, maar projecten
op dat gebied werden verlaten toen de belangstelling voor de Maan-missies verdween.
- Bij de plannen voor bemande missies naar Mars nam de belangstelling voor nucleaire
aandrijving weer toe, maar na het reduceren van de budgetten van NASA stonden de plannen weer
in de koelkast.
- Nu (februari 2003) lijkt er weer een opleving te zijn van de belangstelling voor nucleaire
voortstuwing, verwarming en electriciteitsvoorziening van ruimtevoertuigen.
Illustraties met dank aan NASA
Een bijzondere toepassing van nucleaire energie...
Alle conventionele raketten die ons in de ruimte moeten brengen gebruiken voor hun voortstuwing
energie die opgeslagen is in vaste brandstof (met daarin zuurstof) of
vloeibaar gemaakte gassen zoals de combinatie zuurstof en waterstof (in aparte tanks).
Er is echter een grens aan de hoeveelheid van die stoffen die meegevoerd kan worden op reis.
Zodoende is de hoeveelheid energie beperkt en daarmee dus ook de afstand die
(in een beperkte tijd) kan worden afgelegd.
Visionaire ingenieurs kwamen in de jaren 60 van de twintigste eeuw op het idee
om nucleaire warmte te gebruiken om raketmotoren aan te drijven. De energiedichtheid van
een splijtstof als uranium is veel hoger dan dat van 'chemische' brandstoffen. Gevolg: meer
'power' in een kleiner volume.
Lichte voortstuwingsgassen zoals waterstof kunnen in combinatie met een nucleaire
reactor gebruikt worden. De gassen worden verhit door de reactor en de expanderende
hete gassen verlaten de raket door een kleine uitstroomopening ('nozzle').
De uitstromende gassen stuwen de raket voort.
Veiligheid - Experimenten met KIWI
In het kader van een experiment werd een zogenoemde KIWI reactor
met opzet vernietigd op een testsite in Nevada. Hiermee werd een ongeluk bij
lancering gesimuleerd.
KIWI was een project als onderdeel van het grote Rover/NERVA project van
NASA, waarin gekeken werd naar nucleaire reactoren voor raketten. Gasvormig
waterstof was het voortstuwingsgas in die studie. Eind jaren 60 en 70 in de
twintigste eeuw werden de NERVA fondsen sterk ingekrompen en het project eindigde
officieel in 1973.
back to top of page
|