| |
[Publieksinfo - Hoofdpagina] >
[Afval - Natuurlijk voorkomend radioactief afval (NORM)]
Nederlands
- Radioactieve materialen die van nature voorkomen en
die mensen blootstellen aan straling komen zeer veel voor, en
zijn bekend onder de acroniem (afkorting) NORM.
- NORM = Naturally Occuring Radioactive Material
- Blootstelling aan NORM neemt vaak toe door activiteiten van de mens,
zoals het verbranden van kolen, het gebruik van kunstmest en dergelijke.
- Radon in huizen is ook een vorm van NORM die soms moet worden beheerst
met behulp van ventilatie.
Veel "natuurlijke" materialen bevatten radioactieve elementen, de zogenoemde radionucliden.
De aardkorst is radioactief en lekt voortdurend radongas in onze atmosfeer. Echter,
terwijl de hierdoor opgelopen stralingsdosis van de meeste mensen nihil is, ontstaan er
soms problemen ten aanzien van de regelgeving en ook zijn er problemen met de
klassificering van radioactief afval.
Door de jaren heen is er vaak gesteld dat kolencentrales meer NORM verspreiden
dan in enig deel van de nucleaire splijtstofcyclus. Deze claim is echter enigszins
overtrokken, zeker in relatie van moderne kolengestookte eenheden. Tegenwoordig
gaat de aandacht meer uit naar staal en andere materialen die vrijkomen uit afgebroken
industriëe installaties. Hierbij moet nagegaan worden of dit afval beneden de
zogenoemde "clearance levels" ligt. Dit betekent dat de radioactiviteit van het afval
beneden de "natuurlijk" voorkomende niveaus moet blijven.
Een ander verschijnsel van NORM heeft te maken met de blootstelling aan radon
woningen. Met name huizen op granietgronden kennen een hoge radonconcentratie.
In Nederland komt dat echter niet voor. Echter ook uit beton ontsnapt radon.
Andere voorbeelden van NORM die van belang zijn voor onze gezondheid zijn:
de beroepsmatige blootstelling van gidsen in grotten aan radon,
de blootstelling van mijnwerkers in het algemeen en medewerkers die betrokken zijn
bij de winning van minerale zanden door verhoogde concentratie van radionucliden
in rotsen en mineralen.
De blootstelling aan kosmische straling van piloten en cabinepersoneel in
vliegtuigen is wel een voorbeeld van blootstelling aan een "natuurlijke"
stralingsbron, maar strikt genomen is dit geen geval van NORM.
Een eigenschap van NORM is, dat vanwege hun enorme verspreiding over vele bronnen,
zij een veel groter radiologisch effect op de bevolking hebben dan de aanwezigheid
van onderdelen van de nucleaire industrie.
Kolen
De meeste kolen bevat uranium en thorium, daarnaast kalium-40, lood-210, en
radium-226. De niveaus zijn vergelijkbaar met die in andere gesteenten van de
aardkorst. De radioactieve stoffen komen bij een kolencentrale vrij uit de vliegas.
Circa 90% tot wel 99% van de vliegas wordt bij (moderne) centrales afgevangen. De as
wordt soms bedekt met grond waarmee dan een soort asheuvels ontstaan.
De hoeveelheden radionucliden waarom het gaat zijn aanzienlijk.
De uranium levels gaan van 1 ppm - 25 ppm, die van thorium van 3 - 88
ppm, afhankelijk van het gebruikte type kolen. Een 500 MW kolencentrale
gebruikt zo'n 1,3 miljoen ton kolen per jaar. Uitgaande van het gunstigste
uraniumgehalte van 1 ppm betekent dit toch 1,3 ton uranium per jaar in de
vliegasberg.
De werkelijke activiteit is echter niet zo groot. De UNSCEAR schat dat
de gemiddelde activiteitsconcentratie in kolen ongeveer 50 Bq/kg K-40 and 20 Bq/kg
zowel voor uranium als thorium is, hoewel er getallen uit Australië zijn
(Dale, 1996) die uitgaan van een gemiddelde
van 830 Bq/kg totale radioactiviteit in kolen. Dit is gebaseerd op 1.8 ppm U en 7 ppm Th
in de kolen. Dit moet men echter in perspectief plaatsen door te vergelijken met de
concentratie in de aardkorst, die gemiddeld 1400 Bq/kg bedraagt.
In de vliegas wordt de concentratie hoger dan in de kolen waaruit deze ontstaan is
tijdens het verbrandingsproces. Sommige kolen geven een vliegas met gemiddeld 2500 Bq/kg.
Andere vaste NORM
Fosfaat gebruikt voor kunstmest is een belangrijke vorm van NORM.
In de USA worden bijvoorbeeld 50 miljoen ton per jaar geproduceerd.
De activiteit is gemiddeld 20.000 Bq/kg maar factoren 180 hoger komen ook voor.
Soms leidt het werken met dit materiaal in de fosfaatindustrie tot een meetbare
stralingsdoses. Fosfaathoudende mineralen zijn ook wel gebruikt voor de
winning van uranium.
Graniet, veel gebruikt voor bekleding van gebouwen en ook voor ornamentering van woningen
bevat een gemiddelde van 3 ppm (40 Bq/kg) uranium en 17 ppm (70 Bq/kg) thorium.
Stralingsmetingen aan de oppervlakte van granieten muren kan niveaus geven
die men ook aantreft bij de tailings (erts-resten) van uranium-winning.
Radon
Radium-226 is één van de vervalproducten van het natuurlijke radioisotoop
uranium-238, dat in de meeste gesteenten en grondsoorten voorkomt.
Wanneer dit radium vervalt ontstaat radon-222, een inert gas met een halfwaardetijd
van bijna 4 dagen. Meer over deze "vervalreeks" valt te lezen op onze
Radon-pagina.
Omdat radon zo "kort leeft", en het verval (met uitzending van energierijke alfa-deeltjes)
leidt tot een aantal vervalproducten in vaste vorm met een korte halveringstijd, is er een
grote kans op straling in de longen wanneer het ingeademd wordt. Alfa-deeltjes zijn
schadelijk wanneer zij in de longen komen.
Werk bij NRG aan NORM
Ook ons bedrijf NRG werkt aan de NORM-problematiek. NRG geeft advies aan
overheid en industrie. Zie hiervoor informatie bij onze productgroep
"Radiation & Environment" of ga direct
naar de informatie over ons werk aan NORM.
Bronnen:
Uranium Information Centre
UNSCEAR 1977 & 1993, Sources and effects of ionising radiation, UN.
D.J.Swaine, 1990, Trace Elements in Coal, Butterworth.
L.Dale, 1996, Coal and radioactivity (from NSW Minerals Council).
S.Menon & C.Pescatore, Feb 1999, article on NORM risks, Nuclear Engineering International.
M.Eisenbud & T.Gesell, 1997, Environmental Radioactivity, 4th ed, Academic Press.
back to top of page
|