|
Salamitactiek
De ene erfenis is de andere niet. In de duinen bij Petten liggen een slordige
1500 vaten met hoogradioactief afval. Resten uit het verleden van Energieonderzoek
Centrum Nederland (ECN). Na ompakken zullen ze in 60 ą 70 transporten
over de weg naar Zeeland vervoerd worden. Maar eerst moet er voor het kernafval
een speciale loods gebouwd worden. Door NRG (Nuclear Research & consultancy
Group), dochter van ECN.
DOOR BERT DE JONG
Ompakken betekent in dit geval afval scheiden, omdat niet alle rotzooi
in de 1500 vaten valt onder de noemer hoogradioactief. Het scheiden van
de inhoud van de vaten en het opnieuw conditioneren vraagt om bijzondere
voorzorgen. Want hoogradioactief afval is geen katje dat je zonder handschoenen
aan kunt pakken. De veiligheidseisen maken de nieuwe accommodatie erg
kostbaar: 9 miljoen euro. Die legt ECN uit haar spaarpot op tafel. Regeren
is vooruit zien. Wat gebeurt er met de peperdure afvalscheider en -verpakker
in Petten als de 1500 vaten naar Zeeland zijn gebracht? Zo'n voorziening
zet je niet voor een paar jaar neer. Boze geesten opperen dat afval scheiden
in de toekomst mogelijk afval opwerken wordt. Beslist geen prettig idee.
Vaten met hoogradioactief afval uit elkaar peuteren en de inhoud ompakken
is al een risicovolle klus. Het opwerken van nucleair afval, zeg maar
de nog bruikbare componenten er uit halen, is een ronduit smerig karwei.
Wereldwijd wordt er tegen geprotesteerd. Is de vrees voor opwerkingsactiviteiten
in Petten uit de lucht gegrepen? De hogefluxreactor produceert grote
hoeveelheden radioactieve isotopen (molybdeen) voor medische doeleinden.
Grondstof voor de molybdeenproductie: plaatjes hoogverrijkt uranium.
Na gebruik bevatten die nog tientallen procenten uranium. Zonde om weg
te gooien. Door opwerking zou je de niet verspleten grondstof nog een
keer kunnen gebruiken. Een verleidelijke gedachte. NRG heeft serieuze
plannen in die richting gekoesterd. Door een keihard 'njet' van F. Saris,
de vorige directeur van ECN, is de voordeur voor opwerkingsactiviteiten
echter gesloten gebleven. De boze geesten vrezen nu dat NRG de buit via
de achterdeur binnen probeert te loodsen De zogeheten salamitactiek.
De kernbazen in Petten ontkennen dit ten stelligste. Dat zegt niet alles.
In het recente verleden zijn in 'Petten' vaker zaken ontkend, bijvoorbeeld
over de veiligheidscultuur, die later tóch waar bleken te zijn. ECN en
NRG willen ook vast en zeker langer dan een paar jaar plezier hebben van
hun investering van 9 miljoen euro. Als opwerking een taboe blijft, wat
dan te doen met de nieuwe en kostbare faciliteit die NRG in de duinen wil
bouwen? Geen nood. Men moet er rekening mee houden dat er in Petten in de
toekomst méér kernafval zal ontstaan. Zo gaat de productie van medische
isotopen eerder toe- dan afnemen. Er ligt het plan voor de bouw van een
nieuwe kernreactor. En de hernieuwde interesse in kernenergie leidt
wellicht tot meer materiaalonderzoek ten behoeve van de volgende generatie
atoomstroomfabrieken. Deze ontwikkelingen kunnen zorgen voor extra
afval. Dan is het handig als de accommodatie om de nucleaire resten veilig
in beton te gieten er al staat.
|
![[menubar_home]](http://www.nrg-nl.com/images/menu/genbar.gif){kind=small}
![[MailBox]](http://www.nrg-nl.com/images/mailbox2.gif)