|
Achtergrond: Stijgende prijzen van fossiele brandstoffen, zorgen
over energie-afhankelijkheid en de wil het klimaat te beschermen zetten
kernenergie weer op de agenda
De gasruzie tussen Rusland en Oekraïne maakt kerncentrales weer bespreekbaar.
De bouwplannen staan vooralsnog alleen op papier.'De VS zijn de testcase
voor kernenergie.'
Van onze verslaggever Xander van Uffelen AMSTERDAM
Een dag voor oudjaar had de Amerikaanse toezichthouder voor kernenergie
een fijn bericht voor het Britse Westinghouse Electric in petto. De autoriteit
gaf op 30 december een certificaat uit voor een kernreactor van het prototype
AP1000. Met dit overheidsbriefje in de hand kunnen energiebedrijven
via een snellere juridische procedure een vergunning krijgen voor de
bouw van nieuwe kerncentrales met de technologie van Westinghouse.
'Een certificaat is een belangrijke stap voor de bouw van'nieuwe kerncentrales',
zegt directeur André Versteegh van Nuclear Research & consultancy
Group (NRG) uit Petten. 'Het beperkt vertraging bij de bouwvergunning
of de bouw van een kerncentrale. Dat reduceert financiële risico's
voor investeerders.' Na een periode van dertig jaar beginnen energiebedrijven
in de Verenigde Staten behoedzaam aan de voorbereidingen voor de bouw
van nieuwe centrales. In totaal zijn er voor dertien kerncentrales aanvragen
ingediend, blijkt uit gegevens van de World Nuclear Association (WNA)
van begin januari. Dat zijn er al weer twee meer dan tijdens de laatste
telling van WNA uit november 2005. Het Amerikaanse energiebedrijf Entergy
is bijvoorbeeld op drie locaties bezig met vergunningen, zegt woordvoerder
Carl Crawford. 'Wij hebben een vooraanstaande positie in de VS bij de
bouw van nieuwe kerncentrales, maar we hebben nog geen definitieve investeringsbeslissing
genomen.' In Europa is de massale bouw van nieuwe kerncentrales nog niet
nabij. Maar het onderwerp is de afgelopen maanden wel in een rap tempo
bespreekbaar geworden. Nadat Groot-Brittannië transformeerde
van exporteur naar importeur van gas, en zwengelde premier Blair de discussie
over kernenergie aan. In Nederland brak oud-premier Ruud Lubbers een
lans voor atoomstroom. En door de recente gasrel tussen Rusland en Oekraïne
is het besef doorgedrongen dat Europa steeds afhankelijker wordt van
gasleveranties uit instabiele landen. Kernenergie dient zich aan als
alternatief. De wereldwijde revival van kernenergie steunt op drie
pijlers. Opwekking van kernenergie is goedkoop in vergelijking met
stroom opgewekt met kolen of gas. Kernenergie beperkt de afhankelijkheid
van buitenlandse leveranciers. En aangezien kernenergie geen uitstoot
van CO2 geeft, zijn centrales een snelle manier om de uitstoot van broeikasgassen
terug te dringen. De drie voordelen lijken in het politieke debat zwaarder
te wegen dan de nadelen die aan kernenergie zijn verbonden. 'Er is duidelijk
een renaissance van kernenergie', zegt woordvoerder Charles Hufnagel
van Areva, de Franse bouwer van kerncentrales. 'Dit komt door de nieuwe
realiteit: stijgende prijzen van fossiele brandstoffen, zorgen over
energieafhankelijkheid en de wil het klimaat te beschermen.' Tot een
toename van kernenergie heeft deze openbare discussie nog niet geleid.
Sterker nog, binnen de Europese Unie zullen bij ongewijzigd beleid vooral
centrales worden gesloten, zegt strategiedirecteur Noé van Hulst
van het Internationale Energie Agentschap (IEA) uit Parijs. 'In landen
als Duitsland, België en Zweden gebeurt de sluiting vooral op politieke
gronden.' Aangezien de vraag naar energie wel blijft stijgen, neemt
het aandeel van kernenergie snel af, voorspelt de IEA. Wereldwijd zakt
de bijdrage van kerncentrales bij stroomopwekking van 18 procent naar
circa 12 procent in 2030. In de Europese Unie is sprake van een halvering
van 37 procent naar 18 procent in 2030. In Azië, Zuid-Afrika en sommige
landen in Oost-Europa is wel sprake ke van een toename van kerncentrales.
In India zijn acht kernreactoren in aanbouw en liggen 24 ontwerpen op
de tekentafel. China bouwt twee reactoren, en denkt na over nog eens 28
nieuwe centrales. 'In sterk groeiende economieën met behoefte aan
energie, tellen de voordelen van kernenergie zwaarder bij het besluit
om te bouwen', zegt Versteegh van NRG. De lage kostprijs van kernenergie
is een belangrijk pluspunt, zegt Versteegh. 'Bij gascentrales bepaalt
de grondstof voor meer dan 50 procent de kostprijs; uranium telt voor
slechts 3 procent mee in de prijs. Kernenergie is daardoor relatief ongevoelig
voor prijsstijgingen van grondstoffen.' Door de prijsstijgingen van
olie en gas van de afgelopen jaren, is kernenergie een stuk goedkoper,
zeker als de stroom afkomstig is uit bestaande centrales waarvan de investeringskosten
al zijn afgeschreven. In de VS bedroeg de kostprijs voor kernenergie
in 2004 1,77 dollar per megawattuur, aldus woordvoerder Craig Nesbit
van Exelon Nuclear uit Illinois. Dat is goedkoper dan kolen (1,86 dollar),
olie (5,57 dollar) en aardgas (5,87 dollar). Daar staat tegenover dat
de investeringskosten van een nieuwe kerncentrale erg hoog zijn. De
nieuwe centrale die in Finland wordt gebouwd, kost drie miljard euro.
Bij het prijsvoordeel van kerncentrales kan je wel vraagtekens zetten,
zegt Stephan Slingerland van het energie-instituut van Clingendael.
'Overheden staan vaak garant voor verzekeringspolissen, die anders
niet afgesloten kunnen worden en moeten opdraaien voor schade mocht
zich een ramp voordoen. Deze kosten worden veelal niet meegerekend.'
Ook kosten voor opslag van kernafval worden niet volledig doorberekend,
meent Femke Bartels van Greenpeace. 'Daar komt bij dat in Europa in dertig
jaar voor 60 miljard euro aan subsidie is gegeven aan ontwikkeling en
onderzoek naar kernenergie.' Greenpeace is tegen de bouw van nieuwe
centrales vanwege de problemen met veiligheid en afval. Over de rekensom
voor de kostprijs van kernenergie, valt enorm te bakkeleien, constateert
Slingerland. 'Je moet je ook afvragen of gezien de belangrijke rol van
de overheid, bij kernenergie wel sprake is van een vrije markt en een vrije
prijsvorming.' Kernenergie heeft als extra voordeel dat minder energiebronnen
ingekocht moeten worden in instabiele regio's. Waar het Midden-Oosten,
Noord-Afrika en Rusland de hofleveranciers zijn voor olie en gas, komt
uranium - de grondstof voor kernenergie - uit meer stabiele landen als
Australië en Canada. Aangezien in Europa gas- en olievoorraden gestaag
opraken, zal de import van fossiele brandstoffen stijgen om aan de energievraag
te voldoen. 'Afnemende voorzieningszekerheid bij olie en gas is voor
overheden zeer Onaantrekkelijk', zegt Van Hulst. Volgens Greenpeace
moeten overheden zich niet blindstaren op de vrijheid die uranium biedt.
'Het is net alsof kernenergie geen brandstoffen gebruikt en import niet
meer nodig is', zegt Bartels. 'Uranium is bovendien net als olie en gas
niet onuitputtelijk.' De bijdrage van kernenergie voor beperking van
uitstoot van broeikasgassen - die volgens wetenschappers de opwarming
van de aarde verklaart - is de derde troefkaart. 'Hoewel kernenergie
niet bedacht is om het klimaatprobleem te verhelpen, ziet een groeiende
groep in dat kernenergie een rol moet spelen bij de oplossing van het CO2-probleem',
zegt Hufnagel van het Franse Areva. De energiebedrijven benadrukken
vooral dat de prijs van kooldioxide (CO2) moet meewegen bij het vaststellen
van de kostprijs van energie. Craig Nesbit van Exelon: 'Uiteindelijk
zijn marktcondities zoals kostprijs, de vraag naar energie en de concurrentie
van alternatieve brandstoffen - de belangrijkste drijfveer om al dan
niet een kerncentrale te bouwen.' In een vrije markt zijn de hoge kapitaallasten
en lange terugverdientijden wel een belangrijke barrière voor de
bouw van kerncentrales, zegt Van Hulst. In Finland, een van de weinige
landen in de westerse wereld waar al een nieuwe centrale wordt gebouwd,
zijn de risico's gedeeld door zowel producenten als industriële afnemers.
In de Verenigde Staten vormen bedrijven consortia om de hordes te nemen.
'De vraag is of bedrijven de hoge -kosten durven te dragen', zegt Van Hulst.
'Krijgen ze de financiering rond en is er voldoende zekerheid om te investeren?
De bouw van nieuwe centrales in de VS zijn een grote testcase voor de toekomst
van kernenergie.'
De eeuwige vraagtekens rond kernenergie
•Het duurt 240 duizend jaar voordat nucleair afval weer onschadelijk
wordt geacht (dan zit het op hetzelfde stralingsniveau als uraniumerts,
de grondstof van kerncentrales). Het afval bevat radioactieve stoffen
die met name bij consumptie zeer schadelijk zijn. • Door opwerking (concentratie)
kan de afvalberg met 96 procent worden verkleind. Een kerncentrale als
Borssele produceert daardoor slechts enkele kubieke meters afval per
jaar. Dat wordt in glas verpakt voor honderd jaar in beton opgeslagen.
Wat er de andere 239.900 jaar mee gaat gebeuren is nog onduidelijk. • De
meeste deskundigen denken dat opslag in stabiele aardlagen op de lange
termijn de beste oplossing is. In Nederland lijken ondergrondse zoutlagen
het meest geschikt. In de Verenigde Staten wordt de Yucca Mountain in
de staat Nevada, met tunnels klaargemaakt voor de opslag van het afval.
Er blijven echter twijfels over mogelijke aardbevingen en stromingen
van het grondwater, waardoor het opgeslagen afval naar buiten zou kunnen
lekken. De vraag is of volgende generaties wel met deze mogelijke problemen
mogen worden opgezadeld. • Opwerking verkleint weliswaar de afvalberg,
maar brengt andere problemen met zich mee. Land en zee rond de opwerkingsfabriekên
als La Haguê in Frankrijk en Sellafield in Engeland zijn zwaar radioactief
vervuild. • Bovendien genereert opwerking puur plutonium. Dat kan weliswaar
in sommige centrales als brandstof worden bijgemengd, maar is dat vanwege
de prijs niet aantrekkelijk. Daardoor zijn er aanzienlijke plutoniumvoorraden;
een aantrekkelijke splijtstof voor terroristen. •Westerse centrales
zijn niet inherent onveilig, zoals vaak wordt beweerd. Een gedeeltelijke
meltdown als in Tsjernobyl in 1986 zou hier niet kunnen plaatsvinden
omdat de kettingreactie automatisch wordt stopgezet Overigens is het
aantal stralingsdoden ten gevolge van Tsjernobyl beperkt gebleven
tot ongeveer vijftig, blijkt uit recent onderzoek. • Wel zou een kerncentrale
doelwit kunnen worden van terroristen. Onduidelijk is wat ze zouden
kunnen aanrichten, maar de psychologische effecten van een aanslag
zouden zeker zo groot zijn als de fysieke. Michael Persson
|