NRG en nucleair in het nieuws	Krantenartikelen

Zoeken in NRG krantenartikelen Vrijwillig achter prikkeldraad werken is dat mentaal gezond? Noordhollands Dagblad Door: Peter Zethoven 29 september 2005   Over het hek 'Hek' staat voor omheining, grens. Er binnen het 'bekende,', 'geborgene' en erachter het'onbekende'. Scheiding, maar evenzo verbinding tussen gedomesticeerd of wild. Landschapsmeubilair, om eigendomsrechten aan te geven. In de Noordkop staan zoveel hekken, dat ze nauwelijks opvallen. Toch heeft ieder hek z'n eigen wereld. PETTEN - Een van de langste hekken in de Noordkop staat (op de Marine na) waarschijnlijk in Petten, om het terrein van Energieonderzoek Centrum Neder-land (ECN). Kilometers lang is het. Ook is het behoorlijk hoog. Afgetopt met prikkeldraad. Om het terrein van het ECN te beschermen tegen ongewenst bezoek. Eigenlijk gaat het hier om twee hekken. Want, binnen het ECN-hek, bevindt zich nóg een ander hek. Met een nóg dreigender uitstraling: dat namelijk rond het terrein van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO), de eigenaar van de Hoge Flux Reactor. De kernreactor, die op zijn beurt weer wordt geëxploiteerd door de Nuclear Research and Consultancy Group (NRG). Achter dit tweede hek lopen bloeddorstige bewakingshonden en kunnen indien nodig tankachtige voertuigen rijden, om de kernreactor daadwerkelijk te beschermen. Chaperon Dagelijks passeren honderden werknemers van de drie genoemde wetenschappelijke instellingen en die van nucleaire geneesmiddelenfabrikant Mallinkcrodt Medical BV de poor-ten in het ECN-hek, aan de zijde van de Westerduinweg, waar iedere werker een pas heeft en bezoekers aan de hand van hun paspoort, rijbewijs of identiteitskaart streng worden gecontroleerd. Vroeger mocht je nog wel eens in je 'uppie' naar een te interviewen wetenschapper rijden of lopen, als je de weg tenminste kende, tussen de door meeuwen volgekakte gebouwen en gebouwtjes. Maar tegenwoordig krijgt iedere bezoeker een chaperon mee. Niemand kan meer 'onvindbaar' zijn voor kortere of langere tijd. Het ECN-hek fungeert dus voor het erbinnen werkende personeel ook als een soort van bescherming en heeft naar buiten dus een afschrikkende werking. Zo'n hek met alle toeters en bellen (mooie opdracht trouwens voor een erkend en natuurlijk gescreend hekleverancier) werkt in ieder geval functioneler dan een bordje 'Verboden Toegang, artikel 461 Wetboek van Strafrecht'. De wandelaar die zijn weg versperd ziet door zo'n 'agressief hek als rond het ECN-terrein hoeft eigenlijk niet te twijfelen wat te doen. Doorlopen is fysiek onmogelijk. Ook de keuze erna is een simpele: je kunt je wandelkoers 90 graden verleggen of.... er overheen klimmen. Een keuze, die voor ieder weldenkend mens eigenlijk geen keuze is. Op Greenpeace na dan. De leden van deze milieugroe-pering gooiden kleden over het prikkeldraad, klommen vervolgens over het hek en zaten in een mum van tijd op het dak van de Hoge Flux. 'Gezondheid' 'n Heel ander chapiter is de geestelijke gezondheid van het personeel, dat dagelijks in de omhekte ruimte werkt. In een 'biotoop' dat onder druk van de (internationale) omstandigheden ook steeds strenger wordt beveiligd. Vrijwillig in een 'concentratiekamp'-achtige sfeer werken, hoe is dat? Wat doet dat met je? Krijg je daar, vooral als dat jaren achtereen is, uiteindelijk ongemerkt geer syndroom van? Of werkt het juist omgekeerd en voel je je m verloop van tijd alleen nog veilig achter de vertrouwde hekken van het ECN-terrein, als de slagboom 's morgens weer achter je is dichtgevallen? Commentaar NRG Het artikel 'Vrijwillig achter prikkeldraad werken is dat mentaal gezond?' zoals gepubliceerd in de Schager Courant van 29 september 2005 bevat helaas een aantal onjuistheden. In dit artikel staat onder andere: "Achter dit tweede hek lopen bloeddorstige bewakingshonden". Dit is een feitelijk onjuiste bewering en doet afbreuk aan de beeldvorming over de Hoge Flux Reactor en de beveiligingsmaatregelen die van kracht zijn. Ook wordt in het artikel een vergelijking gemaakt met "een 'concentratiekamp'-achtige sfeer". Deze vergelijking is voor ons niet te begrijpen en beschadigt onnodig de medewerkers van onze organisatie. Iedere dag werken ruim 1200 medewerkers in Petten met grote inzet aan de energievoorziening van de toekomst en de productie van nucleaire medicijnen (medische isotopen). Een speciaal daarvoor ingerichte onderzoeksinfrastructuur is hiervoor aanwezig. Dat daar net als bij vele andere bedrijventerreinen in ons land een hek omheen staat, heeft helemaal niets met de verschrikkelijke gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog te maken. Uit het bovenstaande mag blijken dat wij ons niet kunnen vinden in een aantal uitspraken in het artikel.

NRG, PO Box 25, NL-1755 ZG Petten, Netherlands, Tel +31-224564080, Fax +31-224563912 Informatie: info@nrg-nl.com Update 29 september 2005