|
Na twaalf dagen uitstel was het gisteren zover. De kernreactor van Petten
sloot om veiligheidsredenen voor minstens twee tot drie weken zijn deuren.
Later dan de minister oorspronkelijk eiste, want bij een abrupte sluiting
zou de behandeling van met name kankerpatienten in de knel komen. Ondanks
het uitstel volgen de ziekenhuizen de ontwikkelingen op de voet.
Petten neemt bij de levering van radioactieve stoffen een belangrijke
en in sommige gevallen bijna onvervangbare plaats in. Het Academisch
Ziekenhuis Rotterdam Dijkzigt is een van de ziekenhuizen die het nieuws
rond de Pettense reactor angstvallig in de gaten houden. Juist vorige
week startte het ziekenhuis met een experimentele behandeling van nieuwe
groep patienten die lijdt aan een agressieve vorm van darmkanker. "We
behandelen vijftig patienten tot en met augustus met lutetium, waarvan
wetenschappers het werkzame isotoop maar op twee plaatsen ter wereld
voldoende zuiver kunnen produceren, in een universiteitsreactor in
de Verenigde Staten en in Petten.
De eerste groep moesten we door de dreigende sluiting in eerste instantie
afbellen. Later zijn deze mensen opnieuw gebeld met de mededeling dat
hun behandeling wel door kon gaan. In deze groep zaten onder andere patienten
uit Brazilie en de Verenigde Staten", licht een woordvoerster van het
Rotterdamse ziekenhuis toe.
Een kernreactor is geen supermarkt. Even naar een andere 'winkel' om
radioactieve isotopen -- in de reactor gemaakte stoffen die bij uiteenvallen
straling uitzenden -- in te slaan, is er voor ziekenhuizen niet bij. Van
de isotopen in Europese ziekenhuizen is 60 procent afkomstig uit Petten.
Daarnaast zijn er over de hele wereld, een aantal universiteitsinstellingen
niet meegerekend, slechts vier reactoren die isotopen maken voor medisch
gebruik: Belgie (Mol), Frankrijk (Parijs), Canada en een kleintje in
ZuidAfrika. Bij de laatste productiecyclus is -- dankzij het uitstel-
ook een voorraad lutetium voor Dijkzigt gemaakt. Daarmee is de eerste
behandeling van de kankerpatienten gewaarborgd. Hoe het vervolg van
de behandeling verloopt, hangt af van de tijd die Petten dichtgaat. Halsoverkop
in Amerika een voorraad lutetium bestellen is geen reele optie. "Dat
is moeilijk te regelen, zeker op korte termijn. Lang niet alle vliegmaatschappijen
verzorgen transporten met radioactieve stoffen. Ze moeten aan nogal
wat voorwaarden voldoen als ze dergelijk materiaal overvliegen."
Ongelukkig
Op dit moment is nog niet bekend hoe lang de reactor gesloten blijft, zegt
ir. H. Bergmans, directeur Medical and Operations van de Nuclear Research
and consultancy Group (NRG), de beheerder van de reactor in Petten. "Dat
hangt af van de bevindingen van een delegatie van het Internationaal
Atoomagentschap in Wenen. Die houdt de komende tijd de veiligheidscultuur
binnen het NRG tegen het licht." In de periode dat de Weense commissie
zijn werk doet, wordt ook het beruchte scheurtje in de reactorwand nader
onderzocht. Daarnaast haalt de directie een periodieke controle naar
voren die later dit voorjaar op de agenda stond. De Nederlandse reactor
is wel vaker dicht voor onderhoud, maar dat wordt ruim van tevoren aangegeven.
In dat geval wijken medische instellingen uit naar Belgie of Frankrijk.
Het tijdstip van de huidige sluiting komt erg ongelukkig uit. De reactors
in Mol en Parijs zijn tijdelijk buiten dienst.
De Belgische centrale zal daarom al eerder opstarten, niet op de geplande
1 maart, maar al rond 26 februari. Vooralsnog ziet Bergmans geen problemen
ontstaan bij de levering van radioactief materiaal voor medisch gebruik.
"Eén tot anderhalve week is goed te overbruggen." Langer dicht kan
een probleem zijn. Als de isotopen in ziekenhuizen schaars worden, zullen
artsen de ernstigste gevallen voorrang verlenen. Dat is logisch, maar
niet leuk. Vergelijk het met kiespijn. Je kunt ook wel een dag later naar
de tandarts, maar aan te bevelen is dat niet."
Een sluiting van enkele maanden zou grote gevolgen hebben voor de continuiteit
van tal van medische behandelingen, maar Bergmans ziet het niet snel
zover komen. "We hebben niets te verbergen. Ik heb goede hoop dat de inspectie
van het atoomagentschap een positief resultaat oplevert en dat we snel
weer aan de slag kunnen."
Pijnstiller
Ziekenhuizen maken op drie manieren gebruik van isotopen: in de diagnostiek,
als therapie of als pijnbestrijder. Het zwaartepunt ligt bij de diagnostiek.
Patienten krijgen een injectie, een infuus of een drankje met een geringe
hoeveelheid radioactief materiaal en de arts kijkt met speciale camera's
waar het middel zich concentreert. Zo krijgt hij bijvoorbeeld een beeld
van een infectie van de darmen, of een afsluiting van een bloedvat in de
longen. Dagelijks ondergaan tienduizenden mensen in Europese ziekenhuizen
een dergelijke behandeling.
Een tweede toepassing is remming van tumorgroei. Gekoppeld aan een transportmiddel
verplaatst de radioactieve stof zich naar het aangetaste orgaan en maakt
de kankercellen kapot. Bij botkanker hebben isotopen nog een andere
functie. "Na injectie met bijvoorbeeld strontiumisotopen hebben de
patienten bijna geen pijn meer en is morfine overbodig. Als de aanvoer
van isotopen stagneert, moeten die mensen toch aan de morfine", aldus
de woordvoerster van Dijkzigt.
Waardeloos
Een voorraadje radioactieve isotopen aanleggen is er niet bij voor ziekenhuizen.
Radioactieve stoffen hebben als eigenschap dat de straling afneemt
naarmate de tijd verstrijkt. De radioactiviteit van een stof neemt af
volgens een vast patroon. De halfwaardetijd is de tijd die is verstreken
als de straling van een hoeveelheid radioactief materiaal met de helft
is afgenomen. Als de halfwaardetijd nogmaals is verstreken, dan heeft
het materiaal nog maar een kwart van zijn oorspronkelijke radioactiviteit.
Radioactieve elementen kunnen een eeuwenlange, maar ook een uiterst
korte halfwaardetijd hebben. In de geneeskunde zijn middelen die snel
vervallen het meest geliefd, zodat de patient zo kort mogelijk met --
schadelijke -- radioactieve stoffen in zijn lichaam rondloopt.
Addertje onder het gras is de opslag van dergelijke middelen. De halfwaatdetijd
gaat direct na productie in. Na tien keer de halfwaardetijd heeft de arts
een voor 99,9 procent waardeloos product in handen. Het belangrijkste
diagnostische middel, technetium-99, heeft een halfwaardetijd van
zes uur. Het is een onmogelijke klus om tal van ziekenhuizen op tijd van
het isotoop te voorzien. Om wat meer tijd te hebben, maakt de reactor een
ander radioactief element aan, molybdeen-99. Molybdeen-99 heeft een
halveringstijd van 66 uur en vervalt onder uitzending van radioactieve
straling tot technetium. Als ziekenhuizen iedere week een voorraad
molybdeen krijgen aangeleverd, hebben ze continu technetium-99 in
handen. Artsen hebben inaar weinig van het goedje nodig. Een paar miljoenste
gram is voldoende om ongeveer 10.000 patienten te onderzoeken.
Deeltjesversneller
Een kernreactor maakt een isotoop door een atoom te laten botsen met een
proton, neutron of elektron, de basisdeeltjes waaruit elk atoom is opgebouwd.
De hoeveelheid basisdeeltjes waaruit het atoom bestaat, bepaalt zijn
eigenschappen. Zo heeft het eenvoudigste atoom, waterstof, één
proton en één elektron. Bij een botsing ontstaan brokstukken. Tijdens
een gecontroleerde beschieting ontstaan juist die isotopen die de onderzoeker
nodig heeft.
Niet alleen kernreactoren, ook deeltjesversnellers zijn in staat isotopen
te produceren. Toch vormen zij geen uitwijkmogelijkheid om de continuiteit
van medische producten te waarborgen, zegt dr. S. Brandenburg, hoofd
van de versellersgroep van het Kernfysisch Versneller Instituut in
Groningen. "Wij zijn een onderzoeksinstituut en zijn niet in staat een
grote hoeveelheid isotopen te maken. Onze productie ligt een factor
miljoen lager dan in Petten." Al zouden ze in Groningen wel genoeg isotopen
kunnen maken, dan nog zijn deze niet geschikt voor medisch gebruik. "De
producten van een reactor zijn veel zuiverder en dat is nodig, want ziekenhuizen
leggen de lat erg hoog wat kwaliteit betreft."
Brandenburg ziet in de toekomst wel een steeds grotere rol weggelegd
voor deeltjesversnellers, ook voor levering aan ziekenhuizen. "Een
versneller heeft twee voordelen: hij is veiliger en goedkoper dan een
reactor. Er wordt veel onderzoek gedaan naar methoden om deeltjesversneHers
in te zetten voor 1evering aan ziekenhuizen." De Groningse onderzoeker
plaatst meteen een kanttekening. "Een aantal belangrijke isotopen,
waaronder technetium, is niet eens met een versneller te produceren.
Dat is natuurkundig gezien onmogelijk."
Ter informatie
Iedere week krijgen ziekenhuizen een verse voorraad radioactieve isotopen
aangeleverd. In het vat zit molybdeen-99, dat vervalt in het veelgebruikte
diagnostisch middel technetium-99. Molybdeen-99 heeft een halfwaardetijd
van 66 uur. Na die tijd is de helft omgezet in technetium-99; Technetium-99
heeft op zijn beurt een halfwaardetijd van slechts zes uur en dat levert
vervoersproblemen op. Het trage verval van molybdeen zorgt ervoor dat
artsen als ze molybdeen-99 in huis hebben, altijd over een voorraadje
technetium-99 beschikken. Het isotopenvat wordt in ziekenhuizen de
molybdeenkoe genoemd en indien nodig gemolken. De koe bevat minder dan
een miljoenste gram molybdeen-99, genoeg om bij tientallen patienten
een diagnose te kunnen stellen.
|