NRG en nucleair in het nieuws	Krantenartikelen

Zoeken in NRG krantenartikelen Dialectiek van kernenergie importeren Technisch Weekblad 21 november 2001   Volgens parlementarier Rik Hindriks (PvdA) is er aanleiding om de argumenten voor het Nederlands moratorium om kernenergie nog eens op een rij te zetten. Ik houd van dialectiek. Tot enkele weken terug had ik maar één connotatie bij het woord kernenergie: zo snel mogelijk stoppen, het afvalprobleem is voorlopig onoplosbaar. Ons verkiezingsprogramma is ook erg duidelijk. 'Nederland zet zich in Europa in voor het gebruik van duurzame energiebronnen, om zo ook elders kernenergie onnodig te maken'. Toch knaagt sinds kort enige twijfel. Die komt voort uit de mogelijkheid dat het afvalprobleem misschien aanvaardbaar opgelost kan worden. De twijfel komt ook door de achterstand die onze industrie oploopt. En tenslotte zijn er opmerkelijke politieke ontwikkelingen elders in Europa. Liberalisering Corus, Pechiney, Nedstaal. Het zijn stuk voor stuk bedrijven die grote verwachtingen hadden van de liberalisering van de energiemarkt. Ze staan na aanvankelijke euforie weer met beide benen op de grond. De gehoopte prijsdaling is beperkt gebleven. De energie-intensieve industrie heeft nog steeds te maken met hogere prijzen dan de Europese concurrenten. Dat is oplosbaar langs drie wegen. De eerste mogelijkheid is het verlagen van de Nederlandse energieproductieprijs via het beinvloeden van de gasprijs. Dat zou leiden tot een relatieve daling van de energiekosten. Echter, hoge energiekosten bevorderen zuinig gebruik en lage CO2-uitstoot. Lagere energiekosten zijn dus strijdig met de doelstelling om CO2-uitstoot te beperken. Daarmee is geforceerde verlaging van de energieproductiekosten een onbegaanbare weg. Verbetering van de energie-efficiency over de gehele keten is de beste mogelijkheid omdat dat zowel leidt tot een betere concurrentiepositie als tot lagere CO2-uitstoot. Helaas blijken de overheidsmiddelen om dat te bevorderen nauwelijks effectief te zijn. De gewenste reductie met tien procent op korte termijn lijkt langs deze weg niet echt haalbaar. Resteert de optie om de import van goedkope energie drastisch op te voeren. Het is de meest serieuze optie. Tegelijk slaat echter de twijfel toe. Geimporteerde elektriciteit heeft immers altijd een fors aandeel kernenergie. Is het niet omdat de goedkope energie rechtstreeks uit kerncentrales komt, dan is het wel omdat de import van duurzame energie het aandeel van kernenergie in het exporterende land verhoogt. Cynische grap Dat we zo makkelijker kunnen voldoen aan de Kyoto-doelstellingen is eigenlijk een nogal cy nische grap. Wanneer we indirect kernenergie importeren, dan is het de vraag of deze vorm van energieopwekking ook in Nederland aanvaardbaar kan zijn. De twijfel knaagt aan het milieugeweten van een politicus die zich verantwoordelijk voelt voor een goed industrieklimaat in Nederland. Ook al omdat in het afgelapen decennium mogelijkheden zijn ontwikkeld voor stabiele lange termijnopslag van het nucleaire afval. In Finland is inmiddels een project goedgekeurd waarbij afgewerkte brandstofstaven na een termijn van twintig jaar in tussenopslag definitief zal worden verwijderd en opgeslagen in grotten van vijfhonderd meter diep, uitgegraven in het graniet. Veilig, stabiel en onder voortdurende monitoring. Het zal zelfs mogelijk zijn de brandstofstaven te recyclen zodra de techniek daartoe beschikbaar komt. Nederland beschikt niet over vergelijkbare granietformaties. De zoutkoepels zijn wellicht niet stabiel genoeg. Maar de voortschrijdende technische mogelijkheden lijken interessant genoeg om ze tenminste te exploreren. Ik vraag me af of het Finse voorbeeld in Europa navolging zal krijgen. Borssele Dat is geen reden om de voorgenomen sluiting van Borssele onmiddeIlijk ter discussie te stellen. Het is wel een goede reden om een nieuwe energie-technologiekaart te maken. Ik heb belangstelling voor een hernieuwde sociale, ethische en economische beoordeling van de beschikbare technologieen. Vooral de relatie tussen sociale doelen, ethische idealen, milieudoelen, economische overwegingen en technologische ontwikkeling lijkt me interessant. De Tweede Kamer beschikt over een instituut dat dit type onderzoek doet. Het Rathenau Instituut is onze nationale instelling voor technologievoorspelling en technologie-beoordeling. Tot nu toe bemoeide het instituut zich vooral met de sociale en ethische kant van technologie. Zou de verbinding met het economisch beleid een nieuwe uitdaging kunnen vormen? Het lijkt me interessant om te beginnen met energietechnologie. Het zou boeiend zijn daar enige dialectiek op los te laten. Wellicht zal een nieuwe energie-technologiekaart de beoordeling opleveren dat het bestaande economisch beleid verstandig is. Dan is tenminste de industriele twijfel overwonnen. Rik Hindriks is lid van de Tweede Kamer voor de Pvda en woordvoerder economische zaken en technologiebeleid.

NRG, PO Box 25, NL-1755 ZG Petten, Netherlands, Tel +31-224564080, Fax +31-224563912 Informatie: info@nrg-nl.com Update 21 november 2001